De wetenschap-kunstoplossing voor klimaatverandering

De wetenschap-kunstoplossing voor klimaatverandering

Tijdens mijn artist-in-residence aan de Universiteit van Adelaide in 1978 schreef ik naar zwarte gat-fysici over de hele wereld om erop te wijzen dat toen de wiskundige theorieën van Einstein werden onderworpen aan de universele krachten die de wet van gelijke en tegengestelde reactie gehoorzaamden, later zijn wereldbeeld van de natuurkunde werkelijkheid zou moeten worden herschreven.

Mijn theorieën werden opgetekend in Australische krantenartikelen en werden door invloedrijke wetenschappers als onzin aangevallen. Twee wereldberoemde fysici van zwarte gaten, John Taylor en Remo Ruffini, kwamen mij echter verdedigen en het argument werd een onderwerp van internationale wetenschappelijke speculatie.

In 1979 documenteerde de Science Unit van de Australian National Television het levenswerk van zeven wereldberoemde wetenschappers en nam mijn Science-Art-theorieën op in hun achtdelige serie, The Scientists – Profiles of Discovery. Dit werd internationaal vertoond en mijn sectie kreeg de ondertitel, Pope – The Catalyst. De directeur van de Science Unit van de Australian National Television was van mening dat mijn onderzoek fungeerde als een katalysator voor de introductie van een meer geavanceerde biologische wetenschap. Hij was van mening dat mijn theorieën informatie bevatten die aantoont dat Einsteins wiskundige structuur van de werkelijkheid niet van toepassing is op biologische systemen.

Een menselijke katalysator draagt ​​geen monumentale intellectuele daden bij aan de wereld. Hij of zij laat op de een of andere manier grote wetenschappelijke veranderingen plaatsvinden door een zeer kleine hoeveelheid informatie te introduceren die grote veranderingen mogelijk maakt. In mijn geval bijvoorbeeld, zodra werd aangetoond dat Plato’s ethische heilige geometrische wiskunde tot de biologische wetenschap behoort, begint de kwantummechanische wiskundige logica uiteen te vallen.

Plato was van mening dat er zowel ethische als onethische artistieke denkvormen bestonden. Deze werden gecreëerd door het functioneren van de magnetische eigenschappen van magneetsteen, die hij associeerde met de werking van een universele levenskracht. Hij bracht elektromagnetische geometrische eigenschappen van bliksem in verband met interactie met de evolutie van het bewustzijn. Dit proces kan worden geassocieerd met de vorming van andere geometrische patronen in de natuur, zoals wanneer zonlicht dat verdamping van natte modder veroorzaakt, resulteert in de vorming van geometrische patronen. Einsteins wiskunde daarentegen kan als illusionair worden beschouwd, omdat het gebaseerd is op een geometrisch punt zonder breedte, breedte of diepte. Plato noemde zulke wiskundigen gevangenen die gedwongen werden de schimmige illusies van de werkelijkheid te gehoorzamen die in zijn Parabel van de Grot worden beschreven.

Norbert Wiener, de vader van de moderne cybernetica, vond het uit als een vernietigingswapen. Later realiseerde hij zich dat het veel gevaarlijker was dan de hele atoomoorlog. Wiener realiseerde zich toen dat zijn evolutionaire vooruitgang in de natuurkunde tot Plato’s ethische cybernetica-wiskunde behoorde. Cybernetische geometrie gaat over emotioneel bewustzijn dat in twee vormen bestaat, de ene biologisch creatief en de andere biologisch destructief. De creatieve cybernetica is geprogrammeerd om gebruik te maken van aspecten uit een multidimensionaal universum dat het bevattingsvermogen van de primitieve stamwetenschap te boven gaat. De extreme agressiviteit van de gedachtevorm die toebehoorde aan de wiskundigen die gevangen werden gehouden in Plato’s grot van illusoire werkelijkheid, was gewoon een normale toestand van evoluerend stambewustzijn.

Einsteins verplichting tot agressieve stammenwetenschap wordt duidelijk gemaakt in een Chinese tekst van de oudste militaire verhandeling ter wereld. “De kunst van het oorlogvoeren is van vitaal belang voor de staat. Het is een zaak van leven en dood, een weg naar veiligheid of naar de ondergang. Daarom is het een onderwerp van onderzoek dat in geen geval mag worden verwaarloosd”. Plato’s redders in zijn futuristische The Republic kunnen worden beschouwd als zijn “bewakers” van een nieuwe artistieke creatieve biologische wetenschap die de krachten ontwikkelt die gelijk en tegengesteld zijn aan de primitieve krachten van chaotische vernietiging. Plato’s ethische wiskunde lijkt te gaan over hoe beschaving een deel van de gezondheid van het universum kan worden om het uitsterven te voorkomen dat gebeurde met de schijnbaar oorlogszuchtige gepantserde dinosaurusfossielen die zijn opgegraven door oude Griekse ontdekkingsreizigers.

Leave a Reply

Your email address will not be published.